بیماری‌های گوارشی

آندوسکوپی یک روش تشخیصی-درمانی گوارشی با حداقل تهاجم است که نسبت به جراحی های باز قدیمی، فواید بسیاری دارد. در این روش، به جای ایجاد برش های بزرگ جراحی، یک لوله نازک همراه با دوربین و نور از طریق ورودی های طبیعی بدن (مانند دهان یا مقعد) وارد می شود. این شیوه، که نمونه ای از آن آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی است، معمولاً درد پس از عمل کمتر، زمان بهبودی کوتاه تر و جای زخم کوچک تری به همراه دارد، که آن را به گزینه ای مطلوب برای بیماران تبدیل می کند. یکی از موارد استفاده اصلی آندوسکوپی، معاینه دستگاه گوارش است. پزشکان با استفاده از آندوسکوپ می توانند بخش های فوقانی دستگاه گوارش و بافت های آن را مشاهده کرده و موارد غیرطبیعی مانند التهاب، زخم یا تومور را شناسایی کنند. آندوسکوپی همچنین برای درمان برخی بیماری های گوارشی نظیر بازگشت اسید معده به مری (GERD)، مِری بارِت و بیماری التهابی روده (IBD) به کار گرفته می شود. آندوسکوپی روشی قابل تطبیق است و می توان آن را بر اساس نیازهای مشخص هر بیمار انجام داد. انواع گوناگونی از آندوسکوپی وجود دارد که هر یک کاربرد خاص خود را دارند. برای مثال، آندوسکوپی فوقانی جهت معاینه بخش بالایی دستگاه گوارش (مری، معده و ابتدای روده باریک) و کولونوسکوپی برای معاینه روده بزرگ و راست روده استفاده می شود.